Dede Korkut, bin yıl öncesinden bugüne seslenir gibi konuşur: “Kötülere acımak, iyilere zulümdür.”
Bu söz, bir atasözü değil; Türk’ün adalet terazisidir.
Bugün Türkiye’de yaşananlar da tam olarak bu terazinin şaştığını düşündürüyor.
Toplumun geniş kesimlerinde yankılanan soru basit ama sarsıcı:
Adalet, kimi koruyor?
Son dönemde kamuoyuna yansıyan yargı düzenlemeleri, af tartışmaları ve tahliyeler, vatandaşta aynı hissi uyandırıyor: Zalim rahatlıyor, mazlum endişeleniyor.
Suçla mücadelede “denge” deniyor. Ama sokakta hissedilen, dengeden çok belirsizlik. Cezaevinden çıkanların yeniden suçla anıldığı haberler, toplum vicdanını kanatıyor. Burada mesele tekil olaylar değil; adalet algısının zedelenmesi. Güvenlik güçleri, terörle mücadelede canını ortaya koyarken; şehit haberleri yürekleri dağlarken; vatandaş şu soruyu soruyor: “Bedel ödeyen hep aynı kesim mi?”
Ekonomi cephesinde de tablo farklı değil. Vergi artışları, zamlar, hayat pahalılığı…
Rakamlar açıklanıyor, grafikler çiziliyor ama mutfaktaki yangın dinmiyor.
Asgari ücret artıyor deniyor, fakat enflasyon hızla geri alıyor.
Emekli “iyileştirme” kelimesini duyuyor, cüzdanında karşılığını bulamıyor.
Bir yanda enerji üretiminde rekorlar, diğer yanda faturasını ödemekte zorlanan haneler. Bu çelişki, ekonomik bir veri değil; sosyal bir kırılma. Siyasette ise ilkesizlik tartışmaları büyüyor. Dün söylenenle bugün yapılan arasındaki mesafe açıldıkça, milletin devlete olan güveni de aşınıyor. Saf değiştirenler, rozet değiştirenler, ama değişmeyen tek şey: vatandaşın omzundaki yük.
Dış politikada “istikrar” vurguları yapılırken, içeride “adalet” ihtiyacı büyüyor. Çünkü bir ülkenin sınırları kadar, vicdan hattı da korunmak zorundadır.
Atatürk’ün çizdiği yol nettir: Devlet, güçlüden yana değil; haktan yana durur. Milliyetçilik, slogan değil; adaleti herkes için savunmaktır. Bugün Türk milleti sokakta şunu söylüyor: Zalime merhamet, mazluma zulüm olmasın. Adalet, korku değil güven versin. Devlet, vatandaşına sırtını değil, gölgesini sunsun.
Dede Korkut’un sözü hâlâ geçerli: Kötülere acımak, iyilere zulümdür.
Ve tarih şunu yazar: Bir millet adaleti kaybederse, hiçbir zafer onu ayakta tutamaz.
Yorumlar kapalı.