Umut Hakkı Yalanında Hukukun Çarpıtılması
Terör, İnfaz Rejimi ve Siyasal Sorumluluk Üzerine Hukuki Kayıt
Türkiye’de “umut hakkı” adı altında yürütülen tartışma, artık bir infaz hukuku meselesi olmaktan çıkmış; anayasal düzeni, terörle mücadele rejimini ve devletin cezalandırma yetkisini doğrudan hedef alan siyasal bir manipülasyon alanına dönüşmüştür. Bu manipülasyonun merkezinde, AİHM içtihadının bilinçli biçimde bağlamından koparılması ve Türk infaz hukukunun terör dışı–terör içi ayrımının silikleştirilmesi bulunmaktadır.
Bu yazı, söz konusu çarpıtmanın hukuki anatomisini çıkarmak ve ileride “kim neyi, hangi maddelere rağmen normalleştirdi” sorusu sorulduğunda açılıp bakılmak üzere kaleme alınmıştır.
Fethi Yıldız’ın terörü meşrulaştırma çabası ile hukuku çarptırdığına dair kanıt paylaşım linki: https://x.com/yildizfeti/status/2019339563345539569?s=46
Mehmet Uçum‘un terör suçlularına umut hakkı doğurduğuna dair hukuki yalana dayalı beyan linki: https://x.com/mehmetucum/status/2019417091829363088?s=20
I. İnfaz Hukukunda Temel Ayrım: Terör Dışı – Terör Suçları
Öncelikle Fethi Yıldızın bahsettiği kanun maddelerinin altı kalın çizgilerle çizilmelidir:
5275 sayılı İnfaz Kanunu’nun 107. maddesi tek tip bir rejim öngörmez.
Kanun, bilinçli biçimde iki ayrı kategori yaratır.
Birinci kategori, terör suçu kapsamında olmayan, devletin varlığına yönelmeyen, TMK istisnasına girmeyen ağırlaştırılmış müebbetlerdir.
İkinci kategori ise, devletin güvenliğine, anayasal düzene ve milli savunmaya karşı suçlar ile terör suçlarıdır.
Bu ayrım göz ardı edildiği anda, hukuk değil siyaset konuşulmaya başlanır.
II. 107/2 ve 107/4 Kimler İçindir?
İnfaz Kanunu’nun 107/2 ve 107/4. fıkraları, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası alan bazı hükümlüler için, belirli sürelerin infazından sonra koşullu salıverilme değerlendirmesi yapılabilmesini düzenler.
Ancak bu hükümler:
–Terör suçlarını kapsamaz,
–TMK m.17 kapsamına giren fiilleri kapsamaz,
–Devletin güvenliğine ve anayasal düzene yönelmiş suçları kapsamaz.
Buradaki “örgüt” kavramı özellikle çarpıtılmaktadır.
Ceza hukukunda: “Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek” (TCK m.220) ile “Terör örgütü faaliyeti” aynı şey değildir.
Terör örgütü: İdeolojik, Siyasal, Devleti hedef alan, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya yönelik bir yapıdır ve özel kanun rejimine tabidir.
Dolayısıyla, kitlesel ölüme sebep olmuş, örgütsel hiyerarşi içinde emir vermiş, başkanlık, yöneticilik veya karar vericilik yapmış kişiler, suçları terör veya anayasal düzen kapsamında değerlendirildiği anda 107/2–4 rejiminin tamamen dışına çıkar.
Bu kişiler için “30 yıl”, “36 yıl” gibi süreler hukuken hiç doğmaz.
III. 107/16: Mutlak İstisna
İnfaz Kanunu’nun 107/16. maddesi, yoruma kapalıdır.
Devletin güvenliğine karşı suçlar,
Anayasal düzene karşı suçlar,
Milli savunmaya karşı suçlar, bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmişse, ağırlaştırılmış müebbet alanlar için:
Koşullu salıverme hükümleri uygulanmaz. İnfaz ömür boyudur.
Bu hüküm, bir “boşluk” değil; anayasal bir tercihin ifadesidir. Devlet, kendi varlığına yönelen suça karşı, mutlak infaz rejimini bilinçli biçimde seçmiştir.
IV. TMK m.17: İkinci Kilit
3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 17. maddesi, bu rejimi ayrıca ve açık biçimde tekrar eder: Terör suçlarından müebbet veya ağırlaştırılmış müebbet alanlar:
–Koşullu salıvermeden yararlanamaz,
–İnfaz ölünceye kadar sürer.
Bu hüküm varken, terör suçları bakımından “umut hakkı” tartışması yapmak, hukuki değil; siyasal bir tercihin ifadesidir. Buna eşlik eden, imza atan, komisyon kuran, destek veren parti, STK, Dernek, Hakim, Savcı, Hukuk Akademisyeni dahil herkesin hukuku saptırma, halka yanıltıcı bilgiler vermek ve görev ve konumlarını kötüye kullanmaktan ayrıca dava açılmalıdır.
V. AİHM Bu Tabloyu Zorunlu Kılıyor mu?
Hayır. AİHM, hiçbir kararında:
-Terör suçlularının serbest bırakılmasını,
-TMK m.17’nin kaldırılmasını,
-107/16’nın uygulanamaz sayılmasını istememiştir.
AİHM’in söylediği şey şudur: Teorik olarak hiçbir değerlendirme ihtimali bulunmayan infaz rejimleri, İNSANİ YAŞAM STANDARTLARInın onuru bakımından tartışılabilir.
Ancak AİHM:
Kamu güvenliği,
Şiddetin devamı,
Örgütsel bağların kopmamış olması hâllerinde cezanın aynen sürdürülmesini meşru ve haklı kabul eder.
Öcalan kararında dahi tahliye, af veya ceza indirimi talep edilmemiştir.
VI. Asıl Tehlike Nerede?
Tehlike, maddeleri tek tek doğru söyleyip, “umut hakkı” kavramını bu mutlak istisnaların üzerine bindirmektedir.
Bu yöntemle:
-Hukuken kapalı olan alan,
-Siyasi söylemle açıkmış gibi gösterilmekte,
-Terör örgütlerine “hukuk değişebilir” mesajı verilmektedir.
//Hukuk devletinde algı, güvenlik meselesidir.
Tarihe Not
Türk hukukunda:
- Terör suçlarından ağırlaştırılmış müebbet alanlar için umut yoktur.
- AİHM bunu zorunlu kılmamaktadır.
- Anayasa buna izin vermemektedir.
“Umut hakkı” söylemi, bu bağlamda bir hukuki hak değil; terörü ve terörle pazarlığı meşrulaştırma aracıdır.
Bu yazı, bugün alkış alanları değil; yarın “nasıl bu noktaya gelindi” sorusunu soracak olanları muhatap almaktadır. Ve bu kayıt, buraya düşülmüştür.
Tüm detaylar değerlendirilirdi ve Fethi Yıldız Hakkında -Suç Duyurusunda Bulunuldu.
Yorumlar kapalı.