Son günlerde dost bildiklerimden dahi eleştiriler alıyorum.
Derince Yelken ve Su Sporları Kulübü ile Derince Belediyesi arasında yaşanan olaylarda, haksızlığa uğrayan tarafın yanında durmam, bazılarını rahatsız etmiş. Çünkü öyle bir dönemden geçiyoruz ki; dostluklar bile ideolojik gözlüklerle, mikro milliyetçi hesaplarla, hemşehricilik anlayışıyla boğulmuş durumda.
Oysa mesele ne ideoloji, ne hemşerilik…
Mesele sadece adalet.
Bir video vardır, belki izlediniz. Hukuk hocası bir öğrencisini sebepsiz yere sınıftan dışarı çıkarır. Diğer öğrenciler sessiz kalır. Ardından hoca döner ve “Hukuk neden var?” diye sorar.
Sınıf farklı cevaplar verir ama biri “Adalet için” der.
Hoca başını sallar ve şöyle der: “Bugün bir arkadaşınızın haksızlığa uğramasına sessiz kaldınız. Unutmayın, bir gün adaletsizlik size geldiğinde de hiçbir şey yapamayacaksınız.”
Bu ders, bana göre hayatın özüdür. Çünkü adaletin olmadığı yerde ne hukuk kalır, ne de insanlık.
Geçtiğimiz günlerde, Derince Yelken Kulübü’nün düzenlediği ödül törenine davet edilmiştim. 06–17 yaş arası çocuklar yarışmış, dereceye girenlere ödül veriliyordu. Benim orada bulunma amacım, bu çocukların emeğini ve heyecanını paylaşmaktı. O sırada belediyeye ait kamyon ve kepçelerin çalışma yaptığını gördüm. Sorduğumda öğrendim ki, Derince Belediyesi, merkezi İzmit’te bulunan Kocaeli Kürek Kulübü adlı başka bir kulübe, halen resmi kira sözleşmesi devam eden Yelken Kulübü’nün kullandığı alanı da tahsis etmiş. Üstelik, alanın yetkisi belediyeye değil, belediyenin iştiraki olan Yelken Enerji A.Ş.’ye ait olmasına rağmen, belediye başkanı inisiyatif kullanarak mevcut kulübü mağdur eden bir uygulamaya gitmiş.
Bu durumda, ben adaletsizliğe sessiz mi kalmalıydım?
Hemşerim diye yanlışı görmezden mi gelmeliydim?
Ya da muhalif diye yapılan hatayı alkışlamam mı bekleniyor?
Ben geçmişte de Derince Belediye Başkanını hizmetlerinden ötürü tebrik etmiş bir gazeteciyim. Ancak adalet terazisi şaştığında, kim olursa olsun susmam. Çünkü susarsam, o gün ben de haksızlığın ortağı olurum.
Yelken Kulübü Başkan Yardımcısı Reyhan Güzelgün Yılmaz, bazı çevrelerce “AKP’li” olmakla suçlanmış. Oysa kendisi siyasetten bağımsız olduğunu açıkça ifade etmiş. Buna rağmen, cumhur ittifakının bazı yöneticileriyle akrabalığı bulunan bir kulübe icazet verilmişse, orada bir adalet sorunu vardır. Dahası, MHP Körfez İlçe Yönetimi’nin kalabalık bir grupla alana gelip bozkurt işaretleriyle gözdağı vermesi, demokrasiden çok psikolojik baskı kokmaktadır.
Şimdi soruyorum; Sayın Sertif Gökçe, bizden tam olarak ne bekliyorsunuz?
Haksızlığı görüp susmamızı mı?
Yoksa haklının değil, güçlü olanın yanında durmamızı mı?
Ben gazeteciyim, ama ondan da önce insanım. İdeolojiler, makamlar, koltuklar geçicidir.
Adalet kalıcıdır.
Bugün susanlar, yarın kendi adaletini ararken sessizliğin bedelini daha ağır ödeyecekler.
Ben o bedeli ödememek için sustum sanmasınlar; ben sadece adalet için konuştum.
Yorumlar kapalı.