Şu resme iyi bakın. Hiç unutmamak üzere, beyninize kaydedebilmek için iyi bakın. Bu resimdeki Gazimiz Erdal Özdemir. Tarih 24 Mayıs 1993; acemi eğitimlerini tamamlayarak usta birliklerine teslim olmak için silahsız 36 vatan evladı Malatya’dan 2 otobüs ile yola çıkarlar Bingöl’e yaklaşık 15 km kala araçları durdurulur. Askerler parmaksız Zeki kod adlı Şemdin Sakık’ın emri ile esir alınır ve bir köye götürülür. Orada gece kurşuna dizilirler, her birinin vücudundan yüzlerce mermi çıkar. 33 asker şehit olurken 3 askerimiz yaralanır. İşte Gazi Erdal Özdemir o yaralanan ve öldü diye bırakılan askerlerimizden birisidir. Aynı alçak saldırıda Birol İrfan Aşkar, Abdullah Kara, Mehmet Birol veSelahattin Aysan isimli öğretmenlerimizde şehit olmuştur.
Gazi Erdal Özdemir işte bu saldırıda ağır yaralanıp öldü diye bırakılan askerlerimizden birisiydi. Omuz, kol, bacak ve omurilik dahil 7 civarında kurşun isabet etmişti. Uzun zaman yoğun bakımda yattı ve felç kaldı. Ömür boyu tekerlekli sandalye ile yaşamak zorunda kalmıştı. Bu alçak eylemin yöneticisi Şemdin Sakık 1998’e kadar PKK denilen narkoterör örgütünün üst düzey yöneticisi olarak dağ kadrosunda birçok alçak eylemde görev aldı. 1998 de Apo denilen hain ile ters düşünce Kuzey Irak’a geçti ve bir operasyon ile yakalanarak Türkiye’ye getirildi. Bu katil hapisteyken “Ergenekon” sürecinde FETÖ’cü yargı mensupları tarafından gizli tanık yapılarak “Deniz” kod adı ile ifade verdi. Aldığı ceza idam ama ömür boyu cezasına çevrildi içeride. O bütün yaptıklarının hesabını vermez içerde kuzu gibi yatarken Gazi Erdal Özdemir ağır yaraların ve hayatın zorlukları ile mücadele ediyordu.
Bu Sakık gizli tanıklığı ile devlete ve Türk Silahlı Kuvvetlerine olan düşmanlığını kusuyor yalancı tanıklık yaparak ordu üzerine FETÖ tarafından kurulan kumpasın aktörlüğünü yapıyordu ve yüzlerce vatansever asker bu katilin sözleri ile tutuklanıyor, cezaevlerinde hayatlarını kaybediyordu. Birinci barış süreci denilen rezalet ile şehitlerimizin sayısı artıyordu. Ordu tasviye edilmeye çalışıyordu. Gazim Erdal Özdemir olanlar karşısında tekerlekli sandalyesinden mücadele etmeye çalışıyordu. Ama daha önemlisi bu vatan için şehit olanların gazilerin yok sayılmasına itiraz etmeye çalışıyordu.
Bu Şemdin Sakık’ın ağabeyi Sırrı Sakık 19. 23. 24. ve 28. Dönemlerde milletvekilliği ve Ağrı belediye başkanlığı yaptı. Emekli maaşını alıyor kendisinin inanılmaz öncelikleri var. Sağlık hizmetlerinin tamamı devletimiz tarafından karşılanıyor. Oysa Gazi Erdal Özdemir kapatılan asker hastaneleri nedeniyle savaş cerrahisini bilmeyen hekimlerin çabalarına muhtaç. Birçok tedavisini kendisi karşılamak zorunda kalıyordu. Sakık ailesinde Şemdin, Sırrı, Sırrı’nın oğlu Cenk, kardeşi Arif, Adife, Abdülsenad, Seyyar ya PKK kadrosu içerisinde hainlik yapıyor ya da kriminal suçlar işliyorken Gazimiz memleketinde namuslu ve kanunlara saygılı bir insan olarak zor koşullarda yaşamaya çalışıyordu.
Bu ülkede namusu ile yaşayan, vatanını seven tüm erkekler o karanlık dönemde gözlerini kırpmadan asker oldular. Memleketin sınır taşını gördükleri her yerde verilen her görevi icra ettiler. Devletin bekası için yalçın kayalıklarda eksi 30 derecelerde kar altında, yürünemeyen vadilerde, yağmurlu coğrafyalarda, bir an bile geleceklerini düşünmeden Şehit oldular, bedenlerini savaş noktalarında bırakarak gazi oldular. Hepsi vatan içindi. Her şehit evine düşen ateş, her gazinin bedenindeki inanılmaz eksiklik metanet ile “vatan Sağ olsun” ile cevaplanıyordu.
Şu sıralarda Apo denilen idam cezalısı içerde ekmek elden su gölden yaşıyor, dışarıya mesajlar gönderiyor, kurduğu ihanet çetesinin kurucu önderi(!) olarak fikirlerini beyan ediyor. Terör örgütünün siyasal kanadı artık gemi azıya almış pervasızca açıklamalar yapıyor. Siyasiler popülizm için bu alçaklıklara el yükselterek destek oluyor. İki yüz yıldır İngilizlerin doğu ile ilgili planları, Büyük Ortadoğu Projesi ile güncelleniyor ve aslında homojen olmayan bir topluluk kışkırtılarak Türkiye bir iç savaşa sürükleniyor.
Bu fotoğraf Gazi Erdal Özdemir, devleti çağırdığı için askere giden, PKK’lı alçaklar tarafından yaralanan ve 33 yıldır tekerlekli sandalyede acılar içerisinde yaşayan Erdal Özdemir, gençliğini yaşayamadan, sadece hayatını verdiği devletinden unutulmamak hakkını, gaziler ve şehitler arasında farklı uygulamalar olmasın serzenişini söylemek için Ankara’da bir parkta toplanan arkadaşlarına destek olurken çekildi. Biz güven içinde uyuyalım diye şehit olanlar ve gazilerimiz için var olan son gücü ile önderlik yaptı yine. Memleketine dönüşte hayatını kaybetti. Arkadaşları o parkta bir eksildiler. Üç beş popülist dışında destek görmeden eylemlerin sürdürüyorlar.
Şimdi yukardaki resme bir daha bakın. Bu resme bakarken içinizden düşünün, gerekeni yapmadığınızı, yalnızlığın nasıl öldürücü bir duygu olduğunu, siz huzur ile sıcak evlerinizde uyurken şehadetin ve yaralanmanın acısını, şehit evlerine düşen ateşi, sizin bencilliğinizi düşünün. Kırk beş saniyelik bir haber, “vah vah, Allah rahmet eylesin” ile üzerinden atmaya çalıştığınız sorumluluk, sizi yaşatan ama bu vicdan azabı ile ölmekten beter sorumluluklarınız ile düşünün. Sizin için, vatan için, ölmeyi ya da bedenlerinin bir kısmını bırakmayı göze alan cesur vatan evlatları için ne yaptınız?
Hiçbir şey yapmadınız! konfor alanlarınızdan, korkularınızdan, lanet parasal ilişkilerinizden vazgeçemeyip, sadece seyrettiniz. Yakında sıra size de gelecek korkmaya, mazeret uydurmaya devam edin. Gelecek o zaman anlayacaksınız yalnız bırakılınca ölümün ne kadar acı olduğunu.
Şimdi yukarıdaki resme bir daha bakın. Utandı iseniz hadi o parka. Yalnızlık paylaşıldıkça çoğalır. Çoğalmazsanız sizde yalnız öleceksiniz.
Gazim mekanın cennet olsun lütfen bizi affet.
Yorumlar kapalı.