Bazı tarihler vardır…
Takvim yaprağı değildir.
Bir milletin yeniden ayağa kalktığı gündür.
19 Mayıs işte öyle bir tarihtir.
Yıl 1919.
Memleket yorgun…
Memleket kırgın…
Top sesleri dinmiş belki ama teslimiyet çoktan sokak aralarına çökmüş. İstanbul suskun. Anadolu yoksul. İnsanların gözlerinde yenilmiş bir imparatorluğun küskün gölgesi dolaşıyor.
Ve tam o günlerde…
Karadeniz’in hırçın sularından eski bir vapur beliriyor.
Bandırma.
Öyle ihtişamlı falan değil.
Koskoca bir tarihi taşıyacak kadar bile güçlü görünmüyor belki.
Ama bazen dünyayı değiştiren şeyler gösterişli olmaz.
Bir kibrit çöpü koskoca ormanı yakar.
Bir adam koskoca bir milleti ayağa kaldırır.
Mustafa Kemal işte o vapurdan indi Samsun’a.
Ayağını sadece bir limana basmadı.
Bir milletin boğazına çöken umutsuzluğun üzerine bastı.
Çünkü bazı insanlar geldikleri çağı değiştirir.
Bazıları ise doğrudan milletinin kaderini…
O gün yanında ne bir saltanat vardı…
Ne alkışlayan kalabalıklar…
Ne de garantilenmiş bir zafer.
Ama inanmış bir yürek vardı.
Ve bazen bir millet için en büyük ordu, inanan tek bir insanın kalbidir.
“Ya istiklal ya ölüm” sözü, kuru bir slogan değildi.
Bir milletin yeniden kendine dönmesiydi.
Küllerini avuçlayıp yeniden ayağa kalkmasıydı.
Atatürk sonra ne yaptı biliyor musunuz?
O büyük mücadeleyi gençlere emanet etti.
Çünkü gençlik; yaş meselesi değildir.
Gençlik, boyun eğmeyen ruhtur.
Haksızlığa alışmamaktır.
Herkes susarken doğruyu söyleyebilmektir.
Bugün gençlerin umutlarını küçültmeye çalışanlar var.
Hayallerini bavullara koyup başka ülkelere uğurlayanlar var.
“Boş ver” diyenler…
“Bir şey değişmez” diyenler…
Oldu.
Tarih boyunca en büyük değişimleri, “bir şey değişmez” denilen zamanlarda inanan insanlar yaptı.
Samsun’a çıkan o irade hâlâ bu toprakların damarlarında dolaşıyor.
Bir ekran ışığında kaybolmuş gibi görünen gençlerin içinde bile…
Hâlâ bir yerlerde memleket sevgisi yanıyor.
Çünkü bu milletin mayasında teslimiyet yok.
Çünkü bu ülke, umudunu kaybettiği anda bile yeniden ayağa kalkmayı başarmış insanların ülkesi.
19 Mayıs…
Bir bayramdan fazlasıdır.
Bir hatırlayıştır.
Kendine dönüş…
Ayağa kalkış…
Ve yeniden “Biz hâlâ buradayız” deyiştir.
Selam olsun Samsun ufkunda yanan o ilk ışığa…
Selam olsun, o ışığı hâlâ taşımaya çalışan yüreklere…
Yorumlar kapalı.